Sentimenteel meisje
artikel ingediend door Annick Willemans op 23/01/2010
Gisteren heb ik mijn trouwring laten doorzagen. Meer dan 20 jaar droeg ik hem, dag in dag uit. Alleen om gehaktballetjes te rollen, deed ik hem uit. (Een mens doet soms rare dingen.) Maar dat laatste kon de afgelopen jaren ook niet meer, wegens de extra kilo's die ik de afgelopen 22 jaar verzamelde. "Laat u de ring hier of neemt u hem mee?" vroeg de dame in de winkel. Mijn vinger moet eerst terug een meer normale vorm aannemen, alvorens de ring op maat gemaakt kan worden. Ik kon het niet, mijn ring 14 dagen toevertrouwen aan een andere vrouw. Ik, die vele jaren geleden mijn trouwjurk wegschonk met de gedachte: ik hoef mij niet aan de jurk te hechten, alleen de goede band met de echtgenoot telt. En mijn bruidsboeket belandde na een paar weken al in de vuilniszak. (Onlangs zag ik trouwens het bruidsboeket van prinses Mathilde in de basiliek van Halle: het zag er niet uit.) Nu ligt er een zielig stukje metaal in de kast te wachten tot ik mijn vinger weer recht gemasseerd heb, veilig bij mij. Ben ik dan toch een sentimenteel meisje?
Reacties op Sentimenteel meisje
Je moet aangemeld zijn of je registreren om een reactie te kunnen indienen op dit artikel -
Johan Vanbesien (Oostende) schreef op 01/02/2010
Thank God for that, Annick!!!